Tabuk = Loos

Tabuk wijsheden

Brief van Kees de Kas en Niek de Voor aan het bestuur van Studievereniging Polis (06-07), en antwoord hierop van heren Roland Levering en Ruben de Neef. Excuses voor het ellenlange antwoord van deze heren, ‘kort en bondig’ komt helaas niet in hun vocabulaire voor.

Geacht bestuur van Studievereniging Polis,

om maar gelijk met de deur in huis te vallen: wij zijn het beu!

Al enkele jaren bewijzen de leden van de Tilburgse Associatie voor Buitenkantoren (Tabuk) dat zij Studievereniging Polis een warm hart toedragen. Toch krijgen deze leden steeds vaker het gevoel dat zij en de input die zij in de loop der jaren hebben geleverd en nog steeds leveren niet gewaardeerd worden. Eén van de dieptepunten van het afgelopen jaar was een euvel dat de geschiedenis in is gegaan als ‘Het Spelfoutfiasco’. Voor de mensen wiens geheugen hen nu en dan in de steek laat: het is terug te lezen op www.tabukonline.tk onder het kopje ‘Loze Wapenfeiten’. Tevens is het een en ander betreffende deze kwestie na te gaan bij dhr. R.C. Levering, welke indertijd onze contactpersoon was bij Studievereniging Polis. De relatie tussen Tabuk en Polis heeft toen ernstige schade opgelopen, welke in de maanden erna enigzins is hersteld dankzij de coulante houding van de leden van Tabuk.

Vandaag kreeg Tabuk echter een harde klap te verduren. Wij citeren een van jullie zogenaamde ‘Polis wijsheden’: “Lozigheid dient enkel als hobby beoefend te worden” (Polis Update, 30-11-2006). Het bestuur en de leden van Tabuk kunnen niet begrijpen dat jullie met zo weinig respect omgaan met de basis van de Tilburgse Associatie voor Buitenkantoren: lozigheid. Mensen die trouw zijn aan Studievereniging Polis en de lozigheid tot een kunst hebben verheven binnen een illuster en uiterst zorgvuldig geselecteerd gezelschap krijgen hiermee een klap in het gezicht. Het moge duidelijk zijn dat dit de druppel is die de emmer der lozigheid doet schudden op haar grondvesten, welke dientengevolge logischerwijs leeg zal lopen en een stortvloed aan ellende voort zal brengen. Studievereniging Polis pretendeert met deze ‘Polis wijsheid’ zelf niet loos te zijn, terwijl na een korte doch zorgvuldige zelfreflectie zal blijken dat het draaiende houden van een organisatie als Polis door niemand omschreven zal worden als ‘hobby’ en zelfs tegen het lozigheidsniveau van afstuderen aanschurkt. En zoals een gevleugeld ‘Tabuk wijsheid’ luidt: afstuderen, veel lozer wordt het niet…

Na het beruchte Spelfoutfiasco is hier wederom sprake van een uiting van minachting van de kant van Polis door op een kinderachtige manier op de persoon te spelen waar het om de inhoud zou moeten gaan. En niet zomaar op één persoon, maar op al onze personen! Voor ons bereikt het jarenlange treiteren hier een hoogtepunt van demonisering waar menigeen u tegen zou zeggen. Wij geloven echter in de kracht van het informele en zullen dus tutoyeren. Wij zijn het beu om altijd het lijdend voorwerp te zijn, in de hoek te zitten waar de klappen vallen en als pispaaltje gebruikt te worden. Het is gewoon niet leuk meer.

Het moge duidelijk zijn dat wij bij deze een ultimatum stellen.

Met tranen in de ogen,

Namens de Tilburgse Associatie voor Buitenkantoren,

Niek de Voor & Kees de Kas

Tabuk, T.a.v Dhr. De Voor en Dhr. De Kas

Geachte heren Niek, Kees en overige TABuK-bestuursleden,

Allereerst onze grote dank jegens uw kritische en grondige bestudering van de Polis Update. Uw elektronische berichtgeving, door u aangeduid als ‘ultimatum’, blijkt ultiem ultimatumloos.
De allereerste functie van een ultimatum blijkt toch echt te zijn dat het, na het verstrijken van het gestelde ultimatum, leid tot bepaalde consequenties. Daar wij, dankzij uw brief, niet op de hoogte zijn van het gestelde ultimatum danwel de bewuste gevolgen van dit onuitvoerbaar en despotisch dreigen zullen wij het binnen de context van deze jammerlijke en betreurenswaardige situatie buiten beschouwing laten.
Desalniettemin willen wij naar aanleiding van uw schrijven, uw het bronzen kruis der Studievereniging Polis in de orde van grondige lezers uitreiken en zijn wij zeer bereid u van repliek te dienen middels een begripvol manifest onzerzijds. Dienen wij echter wel allereerst op te merken dat, evenals bij het door u reeds aangehaalde ‘spelfoutfiacso’, u en uw vereniging wederom een uiterst kort schriftelijk bescheiden heeft gebruikt als instrument om uw ongenoegen te uiten. Zoals op uw world wide website te bezien is heeft één van ondergetekende u destijds van ruime beantwoording voorzien. Dat u nu wederom zich bedient van simplistische en kortstondige verkondigingen doet ons groot verdriet. Het respectloos en uitermate lui afhandelen van uw, naar eigen zeggen, cruciale en fundamentele kwesties geeft ons een donkerbruin vermoeden dat u er met de welbekende pet naar gegooid heeft. Dat uw gooien mis was moge uit dit betogende en tegelijkertijd persuasieve manifest blijken. Tevens mogen wij graag van de gelegenheid gebruik maken om bezwaar aan te tekenen tegen het valselijk op de man spelen en demoniseren van Dhr. R.C.Levering, door u lieden ookwel aangeduid als ‘LoverboyLevering’. Het zo openlijk en faliekant op de man spelen treft ondergetekenden diep in het Polis/TABuK-hart. Eens te meer omdat u het nodig acht later in uw schrijven het demoniseren, minachten en ‘jarenlang treiteren’ aan te halen van uw manspersonen welke zouden voortkomen uit Polis. Ook meent u dat hiertegen ‘u’ gezegd mag worden maar wil u desondanks toch tutoyeren. Wij bespeuren bij u, zoals ook in onze vorige reactie te lezen was, een structurele en ernstige inconsistentie in uw denkbeelden en attitudes. Uw warme hart dat u zegt ons toe te dragen uit zich met enige regelmaat in een koude douche. Dat de createurs van deze repliek wel degelijk respect voor TABuK en haar leden hebben willen wij maar eens te meer bevestigen. Dat eerdergenoemde bestuursleden als nestors de poorten van deze onschuldige en academische wereld beschermen zien wij als een groot goed. Daar zelfs te meer een hier niet nader te noemen bestuurslid zijn verworven rechten opgeeft om het burgerbestaan te verkennen beschouwen wij als een groot offer op het altaar van de jeugdige vrijheid die vele studenten koesteren.

Daar wij, refererend aan filosofische grootheden en metafysische machten, het van belang achten het onderzoeksveld voor beide partijen duidelijk te stellen en voor de twee geconstrueerde wederhelften een helder en ongecompliceerd beeld te geven van het reeds escalerende sociale construct jongstleden, zullen wij nu in de hiernu volgende nochthans witte ondergrond met onze gebundelde krachten en stortvloed aan donkerzwarte letters en regels een duidelijke situatieschets, van het alomvattende en ons aller bewustzijn overstijgende realiteit buiten deze wereld, voor u uittekenen.
Op een onbezonnen namiddag, die later stukken minder onbezonnen bleek, vertoefde twee zielen op de u allen bekende plek tegenover uw buitenkantoor. Toen de ene ziel haar update niet kon afronden daar de ziel struikelde over het struikelblok ‘Polis Wijsheid’, riep zij de hulp in van de andere hardwerkende ziel. De ander, welke een sociaal construct is van het menselijk brein en vaak een illusie die de mensheid tot diversiteit drijft, bood met liefde zijn coöperatie aan. Uit de vele opties de geuit werden door deze ziel kwam een merkwaardige edoch interessante uitspraak naar voren naar aanleiding van een eerder gevoerd gesprek tussen de twee levende zielen: ‘Lozigheid dient enkel als hobby beoefend te worden.” Dit refereerde aan de onbegrijpelijke en zich van geen enkele logica bediende opzet van de door de aangesproken ziel gekozen minor. Een minor die hier overigens niet ter zake doet.
‘Lozigheid dient enkel als hobby beoefend te worden’. Deze, door u zo gewraakte uitspraak, refereert aan een concept dat u allen in het hart heeft gesloten doch niettegenstaande een woord, een menselijke interpretatie en product van taal en cultuur is: ‘loos’. De letters, de klank, het woord: zo nietszeggend en toch zo vol van haar lading, haar theoretische vulling en conceptuele dekking door menselijk intellect gegeven. Uw gekrenkte aanspraak op dit vormloze vormsel is echter irrelevant en niet mogelijk. Zeker eens te meer daar u dit in verband brengt met het gebruik van Polis van dit ongrijpbare concept als ‘wijsheid’. Dit leid ons onvermijdelijk naar een uitgebreide uiteenzetting en verhandeling van deze twee, in eerste instantie, concrete objecten: Lozigheid en Wijsheid.

Laten wij dan eerst beginnen met de lozigheid. Een ander concept met grote importantie ten opzichte van de lozigheid is de waaromloosheid. Dit vormt de sleutel tot de ware aard van de lozigheid. De waaromloosheid behoeft geen zingeving. Geen rechtvaardiging van daden, geen richting, geen ondernemingen. Ze beslaat de actie en reactie. Het menselijk denken in oorzaak en gevolg. Het waarom en het daarom. Het leven zelf bedient zich van een grote mate van waaromloosheid. Waarom schrijven wij dit betoog? Waarom leest u het? (in ieder geval tot hier aan toe) Wat drijft ons? Het antwoord op al deze ongekunstelde en grote vragen is wederom slechts een woord, een klank, een product van onze kleine en gelimiteerde taal: zingeving. Maar ook zonder zingeving zouden wij dit schrijven en zou u dit lezen. De zingeving is zonder betekenis. Het leven en deze wereld behoeven geen zingeving. Ook zonder waarom word het leven geleefd en leeft deze wereld zich uit. De waaromloosheid is wijd verbreid onder ons allen. Het is deze waaromloosheid, de ultieme anti-zingeving, die de lozigheid maakt tot wat zij is: holistisch, leeg, nietszeggend en luid schreeuwend maar boven alles, en dit is nog wel het meest precaire punt: universeel. Allesomvattend, algemeen, universeel. Niets en niemand op deze geliefde planeet ontkomt eraan. Lozigheid, en dien ten gevolge de waaromloosheid, is overal. Aanspraak op dit wereldse concept lijkt in eerste instantie dan ook hilarisch en bij nadere bestudering uiterst irreëel en onuitvoerbaar. Een begrip door zoveel wezenlijke en niet-wezenlijke zaken gedeeld en gekoesterd kan geen aanspraak verdragen van wie ook. Aanspraak duid op een theoretische onderbouwing die evenmin verdragen kan worden. Theoretische vormgeving riekt naar zingeving en heeft dus ook geen vat op de waaromloosheid en daarmee gelijk de lozigheid. Het instellen van Rebecca Loos en Fatima Moreiro de Meloos als beschermvrouwen van TABuK zal hier zeer zeker geen grip op hebben. Zeker daar beschermvrouwen op geen enkele manier zin gegeven kan worden en in deze kwestie TABuK zeker geen bescherming zouden kunnen bieden.
Een klein toegift is op zijn plek na een beschouwing die proportioneel te vergelijken is met een voltallig symfonieorkest als repliek op de noodroep van een ondervoede lintworm. Daar een goede verstandhouding tussen aangetekenden en ondergetekenden een duurzame en waardevolle toevoeging kan zijn aan de levensstijlen van allen, kan volgende traktaat hieraan bijdragen. Naar Jan Oegema: “De verlichte mens wil niets en zoekt naar niets omdat hij geen waarom kent omwille waarvan hij ook maar iets zou doen. …. De verlichte ziel werkt zonder waarom. En precies zoals het leven om zichzelf leeft en geen waarom zoekt omwille waarvan het zou leven, zo kent ook de verlichte geen waarom omwille waarvan hij iets zou doen”. Zo’n instelling uitgedragen door de belichaming van onze zielen ten tijde van ons verblijf op deze aardkloot binnen de tijd die ons beschikbaar wordt gesteld alvorens de dood met een berustende schouderklop een einde maakt aan het pompen van het hart, ochtenderecties en ons ademhalen.
In kern en praktijk is deze verlichte instelling te vinden in de zielen van alle betrokkenen bij deze kwestie. De waaromvraag omwille waarvan men iets doet speelt niet. Een vragend stadium is reeds gepasseerd door ons. De term ‘ons’ wordt in deze context overigens vergemakkelijkend gebruikt om aangetekenden en ondergetekenden in één woord samen te voegen en laat daarbij buiten beschouwing de betekenis van ‘ons’ waaronder een gedeeld lidmaatschap, gedeelde waarden of een saamhorigheidsgevoel vallen. Als een vraag van oorzaak en gevolg, schepper en schepsel, zonde en verzoening, waarom en daarom belangeloos wordt geacht en het zijn als zijn, het worden als worden en het nuttigen als nuttigen kan worden begrepen, dan kan meer tijd en waarde worden gestoken in de ware essentie van het leven: het veraangenamen van ons leven. Na deze feilloos aaneenschakelende overeenkomst uiteen te hebben gezet halen wij graag nog een citaat aan. Een tevens concluderend, allesomvattend en verhelderende wijsheid gepubliceerd door een sterveling met bovenmoyenne heldstatus, de eerder genoemde Jan Oegema.
“In de contemplatieve traditie vormen inzicht en juist handelen twee zomen langs een en hetzelfde pad.”

Komen we bij een ander breekbaar punt in de u zo gewraakte kwestie: de kennelijke relatie die u meent te leggen met lozigheid en wijsheid. Zoals hiervoor beschreven door de verenigde intellecten die u als charismatisch bestuur heeft aangemerkt om u zodoende te ontdoen van uw belastende taak die u daarentegen middels uw ultimatumloze ultimatum weer met beide handen aanpakt, is te lezen dat de lozigheid onlosmakelijk is verbonden met de waaromloosheid. Een koppeling met een concept zo doordrenkt van waaromloosheid als de wijsheid lijkt, wederom, in eerste instantie hilarisch en wellicht geniaal maar bij nadere bestudering en in uw verband totaal onlogisch en zich van geen enkele rationaliteit bedienende. Zeker wanneer we een nadere kijk nemen op de wijsheid. Een door u zo veracht construct dat toch zo schitterend is. Wijsheid is niets anders dat informatieasymmetrie tussen twee menselijke subjecten. Wanneer het ene menselijke subject over bepaalde informatie beschikt en het andere menselijke subject niet kunnen wij getuigen zijn van de wonderschone werking van de menselijke geest en de sociale reflexen die wij allen overhouden aan het leven in een groep van subjecten. Vanwege de drang naar sociale erkenning en zelf-actualisatie zal het informatierijke subject zijn informatie gaan delen in zijn persoonlijke omgeving. Het andere subject, zonder informatie maar met dezelfde behoeftes, zal om deze informatie vragen. Gedreven door oerdriften en menselijke emoties zien we hier twee subjecten een concept creëren wat wij ook wel wijsheid noemen. Dit is echter onjuist en een vertekening van de werkelijkheid die door niemand zonder subjectiviteit waargenomen kan worden. Wijsheid word door het menselijk brein in contact gebracht met waarheid maar zoals bij de hiervoor beschreven gevalsbeschrijving en werking van wijsheid kan elke informatie als wijsheid verkondigt worden. Dit heeft dan ook niets van doen met waarheid. Wat overigens een concept zonder enige zingeving is. Eens te meer daar er geen eenduidige waarheid is. Maar het voert te ver daar hier nu verder over door te gaan.
Wat opvalt is dat wijsheid overwegend loze informatie is tussen twee ongelijke en met name opportunistisch handelende wezens. Wanneer wij deze denkwijze consequent doorvoeren, iets wat u middels uw schrijven aangeeft te ontberen, mogen wij opmerken dat elke zinloze en daarmee onzinnige informatie als wijsheid verkondigt kan worden in deze existentiële wereld. Concluderend kunnen we dus stellen dat u een roepende in de woestijn bent met uw geschreeuw en getier. Uw stemmingmakerij omtrent deze incidentele ‘Polis wijsheid’, welke haar minimale betekenis zou verliezen wanneer zij ‘Polis lozigheid’ zou heten, is dus niets meer dan veel gescheer en weinig wol vanwege loze asymmetrische informatie over de lozigheid in combinatie met een vermeend loos concept. Inhoudelijk is uw claim dus volledig ongegrond en van geen enkele betekenis zoals het uw vereniging betaamt. Qua vormgeving is bij de intro van dit manifest al het nodige opgemerkt. Dit alles doet echter niets af aan het onvermijdelijke, overduidelijke doch echter onzinnige feit dat er van uw zijde een zekere frictie bestaat omtrent dit handelen.

De kommer en kwel, ervaren in menig TABuK-harten, is ontstaan uit het door u beschreven gebrek aan respect. Een man die ervaart dat respect hem niet toekomt zoals het hem gegund is, kan een gevaarlijk man zijn. Eerder al leverde dit in de vaderlandse en wereldlijke geschiedenis conflicten op die meer dan eens met de dood bekocht zijn. Voortvarend als onze relatie altijd geweest is voorzien wij dergelijke eerwraken als onnodig. Daarbijgenomen is de door u als misdaad bestempelde daad voorafgaand aan de ervaring, in het kader van de globale wereldlijke geschiedenis als futiel te beschrijven. Een ervaren misdrijf in de vorm van een wijsheid. Waar het hopelijk tot lang in de toekomst mag blijven gelden dat Polis geen misdaadsyndicaat vormt, mag het logisch bevonden worden dat een uitlating in deze vorm een toepasselijke relativering behoeft. Deze wijsheid, zoals eerder beschreven, heeft geklonken over de lippen van een man van vlees en bloed. De wijsheid waarop de mensheid leeft, is ook altijd voortgekomen uit het handelen en beredeneren, dan wel fantaseren van menselijke gedaanten. “De “waarheid”…” gezocht in de eerder besproken wijsheid is echter “…geen keurmerk van de juiste zin die door een menselijk “subject” over een “object” uitgesproken wordt en dan ergens in een soort bereik “geldt”, maar de waarheid is de ontberging van het zijnde, die er is dankzij een openheid” (Martin Heidegger, 1930). Openheid staat voor meer dan een figuurlijke eigenschap van de grijze massa in de bovenkamer, openheid pretendeert ook een functie van het hart. Waar het brein te vergelijken is met een parachute als deze niet openstaat, kan het hart als een Berlijnse muur gelden tussen een minachtbaar, voorspelbaar leven en een uitzinnig leven vol kleuren waar Alice in haar Wonderland nog niet van kon dromen. Brengt ons tot de volgende alles overkoepelende vraag: “Wat als het konijn gelijk had?”. Het menselijke treffen met de lijn der tijd lijkt door velen worden gebruikt voor activiteiten die in het geheel maar ook bij nadere bestudering abominabel betekenisloos lijken. De uitspraken voortkomend uit deze geëvolueerde bestaansvorm lijken toch frequent een grotere impact te kunnen hebben dan het vergiftigen van een tros bananen op een apenberg in Nairobi. De vraag die na die over het konijn gesteld kan worden is dan ook: “Waarom hebben sommige uitspraken een significante impact?”. Maar ook hier blijkt de achter ons gelatene geschiedenis ons hier in te kunnen helpen. Want uit de impactbarometer van de ons bekende tijdslijn blijkt het feit dat de uitspraken pas een significante impact hebben als revoluties zijn ontstaan, kabinetten demissionair gesteld zijn of op zijn minst doden zijn gevallen. Een duidelijkere relativeringsfactor bestaat waarschijnlijk niet. Omdat deze situatie haar impact al heeft gehad maar het bestuur niet demissionair is, er geen stoffelijke overschotten bekend zijn dan wel ernstige verwondingen opgelopen zijn, willen ondergetekende dit graag aandragen als relativeringsfactor. Laat dit echter geen vrijbrief zijn voor velerlei wandaden jegens onze personen. Aangezien vele geschillen, ruzies, oorlogen en genociden zijn bijgelegd onder het genot van een drankje, wil Polis tegemoet komen aan uw misplaats ongenoegen middels een uw welbekend lichtblonde alcoholische versnapering tijdens een van de vele Polispeaks. Beschouw dit niet als een tegemoetkoming aan een eventueel dreigen dan wel een inhoudelijke overwinning uwerzijds maar als een lichtend voorbeeld van sociale interactie welke de smeerolie vormt van de huidige maatschappij.
Hopende u hiermee inzicht geboden te hebben in deze, naar onze mening, loze situatie en uw een bruikbaar en nuttig handvat aangereikt te hebben ten aanzien van de lozigheid en de wijsheid voor eventuele verdere ondernemingen voor wat betreft de gekrenkte doch immer goed geluimde relatie tussen Studievereniging Polis en de Tilburgse Associatie voor BuitenKantoren, wensen wij enkel dat ons manifest een jong plantje mag doen ontspruiten in uw vruchtbare breinen welke in de vorm van een geniale gedachte haar weg mag vinden in deze kille en hardvochtige wereld teneinde een vaststaand baken te zijn voor de op drift geslagen mensheid met haar waanbeelden en krankheden die sedert jaar en dag voor veel pijn en verdriet zorgen bij de menselijke individuen. Laat de waaromloosheid welig tieren.

Met voorliefde,

Roland Levering, Ruben de Neef

Tabuk in het nieuws

Tabuk heeft ondanks het feit dat er nooit iets gebeurt toch al op een paar loze plekken landelijke bekendheid weten te halen. Zoals daar zijn:

in het artikel “Studenten de gang op”, gepubliceerd in Univers, weekblad van de UvT. Hierin komt Tabuk op voor de te kleine behuizing van de verenigingen van de sociale faculteit. Zoals al in voorgaande zin te ontwaren is: ook hier stijgt de lozigheid ten top.
Rob de Pen heeft Tabuk als onderwerp gekozen in een fotowedstrijd van de UvT. Prijzen vielen hem niet ten deel; bewonderenswaardigheid, kloekmoedigheid en een lichte staat van euforie des te meer.
eveneens zijn enige Tabukleden zo loos dat ze zijn afgestudeerd: in deze scriptie van Tabuklid Hugo de Ter wordt Tabuk genoemd in het voorwoord, als dank voor de vele loze uren met zijn Tabukmakkers. Zo ook in de scriptie van Gert-Jan de Scha.

Tabuk gekozen tot Vereniging Van Het Jaar!

Op 16 juni 2006 is Tabuk Buitenkantoren gekozen tot Vereniging Van Het Jaar! Met een verpletterend percentage van 43% van de stemmen versloeg Tabuk hiermee de andere genomineerde verenigingen zoals Prioritijd, Polis, Stichting Weidevogels en Punnikclub ‘De Gedraaide Klos’. De prijs, uitgereikt door prinses Stephanie van Monaco, werd in ontvangst genomen door de trotse voorzitter van de vereniging, dhr. N.M.H. van CouwenBockers.

Het Spelfoutfiasco

Brief van Tabuk aan LustrumCommissie Polis

Beste Polis,

De discussie omtrent de vermeende spelfout rond het lustrum loopt in het honderd. Dit wil zeggen: er zijn Tabuk-leden die gewetensbezwaren ondervinden in deze kwestie (mede doordat zij op andere dan professionele wijzen betrokken zijn bij polis, en zich dus middenin een discussie bevinden waarin zij geen plaats kunnen en willen nemen) en dat kan ik als Ter van Tabuk niet lang laten duren, aangezien alle Tabukleden mij zeer aan het hart liggen.

Toch moet ik bij deze stellen dat wij voorlopig vasthouden aan ons voorstel en niet zomaar de buit opgeven. Dit standpunt wordt onderbouwd door een drietal zaken:

-hoe kinderachtig ons voorstel ook lijkt, het is nog kinderachtiger dat er niemand bij Polis een spelfout opmerkt die men in groep 7 van de lagere school al had moeten afleren.

-Tabuk wil slechts een felicitatie plaatsen in de Almanak, aangezien Tabuk naast spelfoutoplossing ook nog zorg draagt voor het maken van de lustrumfilm, een lustrumgedicht en al wat niet meer zij, is het eigenlijk nog een belachelijk schamele vergoeding wat zij hiervoor vragen.

-hierbij komt dat Tabuk in het Buitenkantoor zodanig verweer kreeg na de (slechts laconiek bedoelde) opmerking “wij willen maximaal 1 euro 50 betalen voor een felicitatie, kan dat ook?”, waarbij het leek alsof er zonder onze 10 euro geen almanak komt en Tabuk Polis hierbij blijkbaar een steek onder de riem gaf (kort gezegd: we werden afgezeken), dat het vasthouden aan ons recht alleen maar versterkt werd (kort gezegd: dat kun je dus terug verwachten).

Genoeg gelachen, het werkt als volgt:

-Word wakker, opent uw ogen en denkt na over waar het foutging

-Of geef ons onze 75 tekens (die overigens te weinig zijn) voor AL onze aan u bewezen diensten ten opzichte van het lustrum (zie hierboven).

-Of zoekt het lekker uit en wees een groot verliezer: eens zal die ene verlichte ziel die zich ergens in Polis bevindt de waarheid aan het licht brengen, al dan niet onder dwang.

Vind u het nog steeds flauw van ons? Bij OW is men nogal fan van speltheorie: zie het als een semi-speltheorie, waarbij Tabuk de semi-organisatie is en Polis haar goodwill dient te tonen om in de toekomst in alle vaart verder kan werken aan duurzame oplossingen. Waarbij ik ook nog wil zeggen dat Tabuk nog steeds alle goede bedoelingen heeft met Polis, er zeker van is dat er een compromis gesloten kan worden en het nooit de bedoeling is om er mensen mee te krenken, persoonlijk aan te vallen of enige andere vorm van ruzie tussen Polis en Tabuk te bekokstoven.

Voort, ik moet verder met mijn werk.

Met Vriendelijke Groet,

Hugo

Ter Tabuk

Antwoord van Lustrumcommissie

Tabuk

T.a.v. Dhr. H. de Ter (en consorte)

Geachte Heer Ter en overige TABuK-bestuursleden,

Naar aanleiding van het door u aangemerkte ‘spelfout-debacle’ en uw verklarende brief ontvangt u mijnerzijds dit schrijven. Van mijn zijde moet ik opmerken dat het zo broodnodige reageren middels een simplistisch schriftelijk bescheiden mij diep in het hart raakt en met een intens verdriet vervult. Doch echter actie is gewenst daar een dergelijke samenzwering zoals uw organisatie die beraamt heeft niet onbeantwoord en ongemoeid kan blijven. Voor een juiste en accurate weergave van feiten en om de (gevoerde) discussie juist te weerspiegelen zal ik een volledige reconstructie van het gebeuren moeten construeren. Het denkraam is opgezet. De theorie is geformuleerd. De hypothesen zijn opgesteld en de observaties hebben plaatsgevonden. Wat zijn de conclusies? Ter uwer genoegdoening en mijner verklaring hier het volledige onderzoek.

Logisch inductivistisch bij het begin beginnende kan gesteld worden dat het zo uit de hand gelopen ‘spelfout-debacle’ vanuit Polis zijn oorsprong heeft gevonden daar het de lustrumcommissie was in de persoon van ondergetekende die het desbetreffende en gewraakte logo in omloop heeft gebracht. Desalniettemin stel ik hier enkel en alleen waar het debacle zijn oorsprong heeft gevonden. Omtrent een mogelijke schuldvraag onthoud ik mij tot dusver van commentaar. Verder dien ik op te merken dat ik niet kan ontkennen dat mijn schriftelijke reactie zich van een ietwat incrementalistisch karakter bedient. Ik vermoed dat dit echter geen problemen geeft voor het TABuK-wezen. Mocht dit wel het geval zijn verontschuldig ik mij bij deze hiervoor.

Naarmate mijn onderzoek zich door de verschillende stadia van de academische werkwijze worstelde stuitte ik op een duidelijke en niet te ontkennen tweedeling: een praktisch van aard zijnde frustratie omtrent een gemaakte spelfout met betrekking tot het mijns inziens prachtige logo van het derde lustrum van Studievereniging Polis en een theoretisch en principieel van aard zijnde morele discussie omtrent een onlangs opgestart initiatief vanuit zowel de lustrumcommissie alsmede het bestuur en met toestemming en creatieve steun van de raad van advies dat de eenvoudige doch doeltreffende naam “Vriendje voor een tientje” draagt.

Voor wat betreft de helderheid en juiste verwoording van het onderzoek is het vereist dat ik deze twee zaken, hoewel zij complex en met vele factoren aan elkaar verbonden zijn, gesepareerd behandel. Dientengevolge brengt mij dit als eerste bij de praktisch van aard zijnde frustratie omtrent het ‘spelfout-debacle’, dat het officiële welbekende ‘topje van de ijsberg’ was voor de TABuK-Polis frictie. Hoewel dit logo mijn creatieve en artistieke geesteskindje is en altijd zal blijven ontken ik de spelfout geenszins. Dit logo dat als een jonge kiem in mijn vruchtbare brein is ontsproten zal altijd mijn liefde kunnen wegdragen. Het is noodzakelijk hier mee te delen dat het logo uit twee delen is opgebouwd: het grafische gedeelte wat een schitterende compilatie is tussen heroïsche en oud-griekse elementen, industriële tradities en het alom bekende en meest recentelijke Polislogo en een tekstueel gedeelte dat de lustrum ondertitel dient weer te geven. In het grafische gedeelte heeft ondergetekende zijn ziel en zaligheid gelegd alvorens hij het leven inblies. Op dit gedeelte ben ik dan ook geenszins van elke vorm van tegenspraak of kritiek gediend. Hier zal ik geen duimbreedte toegeven. Niet geheel objectief misschien maar dat is het leven ook niet.

Het tweede tekstuele gedeelte daarentegen is van een geheel andere aard. Het heeft vele brainstormavonden, vergaderingen en opties verslonden van de lustrumcommissie alvorens alle bestuursleden van Polis uitsluitsel boden en de knoop doorhakten. Het is wellicht interessant om op te merken dat tijdens een van deze stroeve brainstormavonden TABuK vertegenwoordigt was en wel in de persoon van Dhr. K. v/d Velden, onder u beter bekend als ‘Kees de Kas’. Deze vond het nodig dan wel gepast zich van enige hilariteit te bedienen voor wat betreft de ijverige inzendingen van ondergetekende. Wederom dient de minimale en uiterst teleurstellende pogingen van de overige lustrumcommissieleden aangekaart te worden.

Terug naar het tweedelige logo. Dit tweede gedeelte bestaat op zijn beurt ook weer uit twee delen. Het is een bivariate wereld. Het onderste stuk wat getiteld is: “Masters of Organisation” is van de hand van ondergetekende en was een van de opties tijdens eerdergenoemde brainstormavond. Het bovenste stuk was een toevoeging gedaan door een hier niet nader te noemen maar jullie allen ongetwijfeld bekent bestuurslid en was getiteld met de intentie de semantiek van ‘vijftien jaar’ te dragen in de wijd verspreide Angelsaksische taal. Correct zou dit schriftelijk moeten weergegeven worden in de volgende vorm: “Fifteen years” doch echter door een jammerlijke menselijke fout en wie weet een tikje nonchalance is dit op de volgende manier in het mij zo geliefde logo verwerkt: “Fiftheen years”, welke een onjuiste en niet getrouwe weergave is van het bedoelde ‘vijftien jaar’. Op dit punt zijn de zaken glashelder en kan en wil ik niets ontkennen dan wel recht praten. Ik neem in deze kwestie mijn volle verantwoordelijkheid en geef dapper doch schuldig mijn fout toe. Het is een klein lichtpuntje dat ik mijn jammerlijke misstap zelf ongedaan wist te maken nadat TABuK hierop gewezen had.

Hier is het ook dat voor mij de schoen wringt. Mijn tweede punt wil ik gaarne samen laten vloeien met het tweede gedeelte van mijn onderzoek, wel te verstaan de theoretisch en principieel van aard zijnde morele discussie omtrent een onlangs opgestart initiatief vanuit zowel de lustrumcommissie alsmede het bestuur en met toestemming en creatieve steun van de raad van advies dat de eenvoudige doch doeltreffende naam “Vriendje voor een tientje” draagt.

De werkwijze van TABuK voor wat betreft het aanstippen van het ‘spelfout-debacle’ ging mijns inziens en met mij vele anderen vrijwel alle Tilburgse perken te buiten. Een mogelijkeid tot het eervol redden van ook jullie Lustrum combineren met een ziekelijk commerciële zoektocht naar een advertentie met betrekking tot de actie ‘Vriendje voor een tientje’ heeft bij mij en vermoedelijk ook enkele bestuursleden u allen significant in mijn sociale achting doen dalen. De winst voor wat betreft het als eerste ontdekken van een basisspelfout is in mijn optiek te verwaarlozen.

Hierbij kan ik opmerken dat ook andere acties vanuit het TABuK-bestuur mij danig tegen de borst stuitte, wel te weten het op misdadige wijze aanpassen van de contributieregels ten gevolge van het niet verschijnen van twee alleraardigste aspirant-leden tijdens een algeheel loze ALV al naar waar ondermeer ondergetekende een hetze via short message service kreeg te verduren. Ook de demonisering van een mij nauw aan het hart gelegen bestuurslid vanwege een, ook in mijn ogen, misstap tijdens het tweedejaars uitje naar het sentimentele, feeërieke, mystieke en buitengewoon mooie pretpark met een hoofdletter P: de Efteling. Deze kwestie is nog verergert door toedoen vanuit de hoogste regionen van het TABuK-bestuur door het laten lekken van Joint Photographic Expert Group-afbeeldingen die hun eigen Efteling-dag weergaf. Hierop is overduidelijk de misdragingen van TABuK zelf te zien. Bestuursleden die geen enkele achting voor vrouwelijke vormen ten toon spreiden en obsceen de zeemeermin onteren. Dit alles vervolgens op de ‘gevoelige’ plaat vast laten leggen met een grote grijns. Andere acties van bestuursleden tijdens deze dag als het met een blouse van louche afkomst op een balustrade gaan liggen enkel met als doel vervolgens wat schamele florijncenten uit het water te pakken te kunnen krijgen zijn mijns inziens van eenzelfde schandelijke orde. Waarneer men vervolgens deze misdragingen niet ruiterlijk toegeeft maar loos probeert te retourneren met de opmerking: “Dhr. van der Panne was zijn lens kwijt” moet ik toch constateren dat TABuK verwijten uit waaraan het zichzelf schuldig maakt.

Maar terugkomend op het tweede deel van mijn onderzoek, de actie ‘Vriendje voor een tientje’, kan ik melden dat voldoende bewijsmateriaal is verzameld. Deze actie is opgestart met als doel leden en stakeholders van Studievereniging Polis in staat te stellen hun vereniging te feliciteren met haar derde Lustrum. Voorbarige en foutieve stellingen, want dat zijn het, dat er al voldoende geld in het Lustrum word gepompt vind ik uiterst ridicuul, van een ongefundeerde basis en juist van uw kant uiterst opmerkelijk. Vele van u hebben in een grijs verleden in het bestuur van Studievereniging Polis gezeten en kennen het reilen en zeilen van een organisatie als Polis. Andere beweringen en kreten dat de prijs-kwantiteit verhouding niet goed zou zijn verwijs ik door naar de verantwoordelijke bewindslieden binnen de commissie en het bestuur.

Verder wil ik de inconsistentie van het TABuK-bestuur aanstippen. Zoals in het gastenboek op www.tabukonline.tk te lezen valt is er in eerste instantie een redelijk gematigd enthousiasme te horen, en ik citeer:

“Lief Tabuk, de lustrumcommissie van studievereniging polis heeft ons gevraagd om een ‘vriendje voor een tientje’ te worden. Voor 10 euro mogen we een stukkie van maximaal 75 tekens plaatsen in de almanak(duur woord voor boekie). Wat vinden jullie er van? persoonlijk vind ik het loos, dus goed, maar mijn geld zal er niet heen gaan. laat ff weten wat we er mee gaan doen….” (Niek de voor, 2 februari 2006, 13:29uur)

Uit het voorgaande mogen we toch opmaken dat de Voor van TABuK het een goed initiatief vind doch echter direct de inconsequente opmerking plaats dat ‘zijn’ geld er niet naartoe zal gaan. Kennelijk weet de Voor dit op waarde te schatten en sluit hij toch af door de rest van TABuK te raadplegen. Hierop komt toch de mooie doch loze mededeling van Martijn de zit, dat het hem, en ik citeer: “wel leuk lijkt. zijn we vereeuwigd mijne heren in een extra loos iets!kan niet beter lijkt me!” (Martijn de zit, 2 februari, 19:29uur)

Hieruit blijkt des te meer hoezeer de lustrumcommissie rekening heeft gehouden met TABuK voor wat betreft het ‘loosheidsgehalte’ zoals zij dat hoog in haar vaandel heeft prijken. Het ironische lot wil dat juist Niek de Voor exact een week later om 9:54uur een bericht plaatst en ik citeer wederom: “En indien voor, wat voor tekst schrijven we er in..” (Niek de Voor, 9 februari, 9:54uur) Tot dusver alles appel en ei. In kannen en kruiken. Het loopt nog thans vlot en op de spreekwoordelijke rolletjes. Maar dan wordt er roet in het eten gegooid, de melk gezuurd en de stront aan de knikker gesmeerd en wel door Dhr. K. van der Velden, beter bekend onder u als ‘Kees de Kas’. Hij vangt zijn bericht als volgt aan: “Zoals ik al eerder heb gezegd op dit prachtige forum, maar wat ik weer heb moeten verwijderen van de Voor omdat het nog te vroeg was voor zulke berichten: ik vraag mij af of de Lustrumcommissie wel in staat is om de door ons aangeleverde tekst foutloos in de almanak (lees: boekie) te krijgen. Ook vind ik het idee van betaalde vriendschap een beetje vreemd en vraag ik me af of wij ons moeten laten verleiden door ‘loverboy’ Levering.” (Kees de Kas, 9 februari, 13:05 uur)

Dit lezende werd er op mijn hart getrapt en begonnen mijn ogen te tranen en niet zozeer door de misselijke link die hier wordt gelegd naar het eerder genoemde ‘spelfout-debacle’. Uit dit bericht valt op te maken dat er reeds in een eerder stadium een soortgelijk bericht is geplaatst, wat zeer betreurenswaardig is doch een scherp optreden van de verantwoordelijke Voor heeft erger weten te voorkomen. Het insultueuze ‘loverboy’ laat ik hier nog buiten beschouwing. Edoch Kees de Kas haalt het welbekende bakzeil en vervolgd zijn demonische tirade, en ik citeer: “Mochten we toch besluiten om een tekst in het boekie te plaatsen dan zat ik persoonlijk te denken aan bijvoorbeeld: ‘Tien euro voor vijfenzeventig tekens is eigenlijk wel behoorlijk veel geld!’ of een onderdeel van de Engelse taal bijvoorbeeld: ‘…seven, eight, nine, ten, eleven, twelve, thirteen, fourteen, fiftheen…’. Maar een bescheiden ‘Tabuk: de crème de la crème van vijf jaar Polis!! Check: www.tabukonline.tk’ voldoet in mijn ogen ook prima. Gaarne reacties en ideeën.” (Kees de Kas, 9 februari, 13:05uur) Gelukkig worden hier dan toch eindelijk de ideeën geopperd en om reacties gevraagd. Helaas bestaan deze reacties uit eerdere notoire brievenschrijvers en ik citeer: “Ik denk dat we de tekst bij deze gerust aan Kees de Kas kunnen overlaten! de geopperde ideeen zijn nu al geniaal, en voldoen al ruim aan het loosheidscriterium dat Tabuk zo hoog in het vaandel heeft. Wat het ‘boekie’ verder betreft heb ik een bekende zegswijze in Valkenswaard en omstreken voor de Lustrumcommissie: “ze kunnen in de pikkes vallen”. Waarmede ik duidelijk maak dat ze sinds het spelfoutfiasco zodanig in mijn achting gedaald zijn, dat ze van mij geen cent meer krijgen.” (Hugo de Ter, 9 februari, 13:23uur) Kennelijk heeft TABuK loosheid hoog in het vaandal staan maar ten koste van vergevingsgezindheid en tolerantie waar ons volk toch om bekend diende te staan. Ook hier wederom de vertrouwde TABuK-inconsistentie: geen cent willen betalen doch echter wel vanuit gaan dat er een advertentie komt aangezien meneer die aan Kees de Kas over wenst te laten. Hier zal ik u helaas toch moeten laten kennis maken met de harde wetten van het westerse kapitalisme: geen geld, geen advertentie! Nu is dit al een precaire situatie en een uiterst brandbare zaak maar de mooiste van het stel komt nog en ik citeer: “Ik ben het met Martijn de Zit, Kees de Kas en Hugo de Ter helemaal eens.” (Rob de Pen, 9 februari, 16:25uur) Deze zeldzame Homo Lamlendicus die men enkel nog bij TABuK kan waarnemen is het gemakshalve met drie verschillende en conflicterende meningen eens! Laat ik hier verder geen aandacht meer aan besteden.

Is het dan enkel kommer en kwel voor wat betreft onze eens zo glorieuze en intieme banden? Uiteraard niet aangezien ik wel vergevingsgezindheid hoog in het vaandel heb staan. En ook TABuK zo blijkt, want wat word er op 10 februari om 13:37uur geplaatst? “Owja.. en de “discussie” vriendje voor een tientje.. Ik ben voor! Kees vertrouw ik teksttechnisch volledig.. maar een bijdrage vanaf de ning’s kant is dus verzekerd!” (Martin de Ning, 10 februari, 13:37uur) Een hartverwarmend bericht. Of dit op geheel vrijwillige basis is ingegeven doet hier verder niet ter zake. Feit is dat het opgezette initiatief van de lustrumcommissie voor heel wat beroering binnen de TABuK-gemoederen heeft gezorgd welke mij toch tevreden stemmen aangezien het jullie dus aan het hart gaat.

De kwaliteit gaat omlaag en de zaken zijn besproken. Het onderzoek is afgerond. De toekomst zal ons de uitkomst leren en onthoudt dat van het concert des levens niemand een program heeft. Aangezien de mentale frisheid om het hiervoor getikte werk te controleren ontbreekt kan ik u melden dat ook hier ongetwijfeld de nodige spelfouten in verscholen zullen zitten. Doch echter mijn doel is om hier de semantische inhoud aan jullie over te brengen en zolang de syntax daarbij niet teveel stoort vind ik het ruimschoots voldoende.

Voor al het overige: het zal mij aan het achterwerk oxideren.

Met vriendelijke en loze groet,

Roland C. Levering

Almanak-Führer A & Sponsor-Herroberstuermann.

Polis

Na het zien van deze overweldigende lap tekst heeft Tabuk besloten de brievenwisseling met de Lustrumcommissie (onder persoon van dhr. R.C. Levering) te stoppen. Niet omdat Tabuk zich in een hoek gedreven voelt en zich geen verweer weet, maar om de simpele reden dat Tabuk geen verweer nodig heeft in deze kwestie omdat iedereen inmiddels overtuigd is van het gelijk van Tabuk. Waarbij bovenstaande Lustrumbrief 2454 woorden lang niets heeft afgedaan aan het feit dat de Tabuk overtuigend winnaar is in het spelfoutfiasco, wat simpelweg begon door wél op te letten toen het hoofdstukje ‘tellen tot 20’ langskwam bij Engelse les.

Verder feliciteert Tabuk dhr. Levering met het behalen van de titel “enige verlichte ziel binnen Polis” (zie voor uitleg bovenstaande Tabukbrief), en met het behalen van de titel “meestuh moelikkuh woorduh in 1 brief”, en de Tabukwaardige lozigheid in het algemeen. Verder willen wij hem uitnodigingen om, als de tijd daarvoor rijp is, aan te treden als griffier van Tabuk, om alle avonturen van onze leden vast te leggen op schrift, omdat in bovenstaande brief al een uitstekend begin gemaakt is.

Tabuk en het insluipen van de Grote Lozigheid

Uit Univers, 17 nov 2005: “Het leven heeft geen zin”, stelt Soudijn, en hij citeert de Maastrichtse psycholoog Jaap van Heerden: “Wees blij dat het leven geen zin heeft.”

(dit is een geheel uit zijn verband gerukte quote, lees hiervoor dan ook het hele artikel in de Univers)

Tabuk loopt vooruit op de maatschappij. Hoezo, zult u zeggen, Tabuk is toch niets dan een zootje ongeregeld dat zoveel en zo snel mogelijk bier probeert te verplaatsen van glas naar keel? Wellicht, maar ik zal u vertellen waarom Tabuk als een van de weinigen in de gaten heeft waar het heen gaat met de wereld. Namelijk: naar de algehele lozigheid. Men houdt zich vandaag de dag bezig met niets dan lozigheid. De mens is de zin voor het echte leven allang kwijt. Via internet communiceren met mensen die 3 meter verderop zitten, dat is lozer dan loos, daar moet het woord nog voor worden verzonnen. Er zal vast iemand een ‘studie’ naar doen om de allesomvattendheid van het loze der loosheid in een woord te verpakken (waarschijnlijk zal die ‘iemand’ een bestuurslid van Tabuk zijn, maar dit terzijde). Het gaat te ffrrw! NEEN, voor Tabuk niets van dit alles, deze gasten hebben het simpelweg begrepen. Wanneer de lozigheid hoogtij viert, begeven zij zich eenzaam naar de uitweg. Of was het nou de Uitstad? Bevrijding door erkenning, zo handelt Tabuk. Loos is het leven, en daarom drinken wij. Een strijdlied is geboren.

(hoe loos wil je het hebben?)